Geachte lezers van deze blog,

Nu we ongeveer twee maanden van huis weg zijn, achten we de tijd rijp voor het publiceren van een tussentijds evaluatierapport. Niet zozeer over het natuurschoon of de vriendelijkheid van de Australiërs, maar eerder over onszelf: Laura en Jurriaan.
Ondanks het feit dat we nu al 9 jaar samen zijn, ontdekken we dankzij deze reis nieuwe aspecten van elkaar. Omdat we vaak meer dan 3/4 van de dag in een doos van 2m op 4m (ie. de Toyota) doorbrengen (zij het rijdend of slapend), vallen er ons een aantal dingen op waar we hierbij verslag over willen uitbrengen.

Tussentijds Evaluatierapport Jurriaan

Er zijn hier serieuze dingen gaande!

• Sinds de Gibb River Road heeft Jurriaan zich niet meer geschoren. Jawel jawel, dat begint hier al een stevig baardje en snor te worden. Hij ziet er wel stoer uit, zeker in combinatie met zijn nieuwe zonnebril. (Vandaag is de tweede dag dat hij die niet nodig heeft, dus nu ziet hij er iets minder stoer uit.)
• Hij eet als ontbijt – ipv. een grote Meurisse chocoladereep uit de Netlog koekenkast en een espresso – muësli, al dan niet met vers fruit, en thee, of boterhammen (lees: sponsbrood, maar minder erg als in USA) met confituur of, hou u vast aan de takken van de bomen, PINDAKAAS! (op vrijwillige basis!!).
• Hij eet ook vrijwillig (!) kiwi’s en appelsienen (!), zonder er over te zagen dat ze te zoet of te zuur zijn.
• Er zijn denk ik al een paar kilootjes af (ondanks de pindakaas, maar daar is hij wel nogal zuinig mee) en hij ziet al heel mooi bruin.
• Zijn niespatroon is aan het veranderen: in plaats van de gebruikelijke “ha-iesjaaaaa”, vrijwel onmiddellijk gevolgd door een kortere “iesje” zijn er nu vaak twee “ha-iesjaaa”s.
• In de winkel is Jurriaan vaak de eerste om het aller-aller-goedkoopste te selecteren, terwijl hij in België doorgaans liefst het aller-aller-duurste koopt.

Wat nog niet veranderd is (en in sommige gevallen: houden zo):

• Als hij aan een boek begint, moet dat meteen uitgelezen zijn (en hoort of ziet hij ook niet wat er in de nabije omgeving gebeurd).
• Hij moet zich kunnen vastbijten in iets, in dit geval is dat: onze blog en de foto’s. Hij doet dit dan ook met verve.
• Hij is nog altijd even lief, ‘t is te zeggen, hij wordt met de dag liever – alhoewel, soms kan hij ook serieuze steken geven, ten koste van mij! Tssss!
• Hij ziet mij nog altijd graag, of dat zegt hij toch, maar ik heb toch ook wel de indruk :) (en ik hem!).

Tot zover het Jurriaan-Rapport, hij krijgt de grootste onderscheiding!

Hoogachtend,
Laura

Tussentijds Evaluatierapport Laura

Tijdens mijn waarnemingen zijn mij tot vandaag volgende zaken opgevallen:

• Laura weet hoe ze het peil van de motorolie, remvloeistof, transmissievloeistof en koelingsvloeistof van een wagen moet controleren, terwijl ze tot voor deze vakantie (of tot voor de les van Giovanni) waarschijnlijk (of: zo wordt algemeen aangenomen) nog nooit een motorkap had geopend.
• Er zijn momenten waarop ze spontaan en volledig uit zichzelf dit begint te controleren en zich daarenboven ook inlaat met de bandenspanning. Enig wantrouwen of ongeloof van mij wordt daarbij net niet op een woede-uitbarsting onthaalt.
• Ze stelt zelfs pro-actief vragen – aan mij, Tim en/of mecaniciens – over hoe sommige delen van een auto werken. Dit is geen geveinsde interesse noch voortvloeiend uit een aandringen van mijnentwege.
• Het lukt Laura om te overleven zonder conditioner, daar waar dit algemeen als onmogelijk werd beschouwd.
• Eveneens bijzonder merkwaardig is dat het insmeren-met-allerlei-crèmes-ritueel veel minder frequent wordt uitgevoerd.
• De oorzaak van Laura’s massale en van-de-pot-gerukte dromen blijft onduidelijk. Slapen in een compleet andere omgeving – aan de andere kant van de evenaar, in een auto, met minder alcohol, verder van het werk verwijderd – verandert niets aan dit vreemde fenomeen.
• Ondanks voortdurende steken, pesterijen en het ophalen van pijnlijke herinneringen, of het wijzen op gemis van bv. lieve nichtjes van mijnentwege, blijft Laura haar verdraagzame zelf en heb ik nog geen letsels opgelopen, of toch geen blijvende letsels.
• Haar algemeen richtingsgevoel is nog steeds zo goed als onbestaande. Dat de zon nu langs het noorden draait ipv. langs het zuiden lijkt haar (voor zover mogelijk) niet verder in de war te brengen. Anderzijds moeten we wel opmerken dat het tot nu toe al 3 of 4 keer is voorgevallen dat Laura in de verte iets opmerkt wat ik nog niet zag, of een plek die we aan het zoeken zijn eerder terugvindt dan ik. Menig wetenschapper zal zich over deze nieuwe informatie moeten buigen.
• Laura’s werkervaring als ergotherapeut er voor zorgt dat ook mijn leven nu gestructureerder verloopt. Zoals in het rapport over mij te lezen staat, is bv. mijn eetpatroon enigszins, maar toch opvallend, veranderd, en is haar continue aanwezigheid daarin geen onbelangrijke factor. Ook heb ik al enkele trucjes aangeleerd gekregen om bv. te vermijden om te snel te eten. Dit is zonder twijfel de positieve invloed van haar therapie met structuur en stelselmatig opbouwen als basispeilers.
• Het haar desondanks nog steeds niet lukt om in haar eigen te-slapen-gaan-ritueel enige structuur aan te brengen.
• Waar algemeen werd verwacht dat er minstens één off-day zou zijn per week door gemis van één of meerdere personen, blijkt deze off-day zich minder frequent voor te doen. Er is een vermoeden dat dit gemis, zeker bestaande en niet minder hard dan verwacht, op een positieve manier wordt verwerkt in de communicatiemiddelen die zij gebruikt.
• Zij niet bezwijkt onder de druk die de extra uren per dag die ze nu moet delen met mij met zich meebrengt. Extra uren waarop zij me bijstuurt, bijstaat, van domme stoten weerhoudt en liefkoost.
• Wat al langer als axioma werd aangenomen is nu ook bewezen. Zelfs al knuffel je Laura een hele dag, zij heeft hiermee niet genoeg. Men kan over Laura spreken als ware het over een bodemloze opslagplaats voor knuffels.

Hoogachtend,
Jurriaan

Tot zover de voorlopige en niet volledige resultaten van onze observaties en studie. U kan later extra verslagen verwachten terwijl we vol zelfopoffering, maar met veel plezier en interesse, deze studie voortzetten.