Tegen de avond komen we toe in Yungaburra, een klein dorpje centraal in de Atherton Tablelands, het berggebied ten westen van Cairns. We belanden in het heel gezellig hostel “On The Wallaby” met een leuke eigenaar, Damien. We maken er een Pavlova voor Maïte, ons lieve nichtje dat vandaag haar eerste verjaardag viert. Dat we daar niet bij zijn, steekt geweldig, maar dat we zo ver van haar zijn houdt ons niet tegen om ter ere van haar een verjaardagstaart te maken en vooral op te eten.

Bekijk “Pavlova voor Maïte” op Vimeo.com

Damien vertelt ons de volgende ochtend over hoe ze hier de avond van de cycloon doorkwamen en geeft ons enkele tips om de dag door te brengen in de Tablelands.
De Curtain Fig Tree is een imposante strangler fig die, je raadt het nooit, wat aan een enorm gordijn doet denken. Aan Lake Eucham doen we een wandeling rond het meer, met meer mooie vlindertjes om ons gezelschap te houden. Maar de Atherton Tablelands zijn vooral bekend om de vele watervallen, en bij deze gigantische hoeveelheid regen zijn die uiteraard zeer spectaculair. De bekende Millaa Millaa Falls lijken bijna fake, zo perfect komt het water van de rots gedonderd. Het zijn vooral de Nandroya en Josephine Falls die ons kunnen bekoren. Al geraken we daar niet zonder slag of stoot. De wandelingen er naar toe zijn helemaal niet ver, maar onderweg regent het, zit het vol bloedzuigers, moeten we onze schoenen uitdoen om een rivier over te steken (en zitten onze hielen bijgevolg vol van die vieze beestjes), is het overal spekglad, en ondanks mijn zeer voorzichtige stapjes slaag ik er toch in om van een stenen trapje te donderen – niets gebroken, niets gebroken!. We lopen ook af en toe in een spinnenweb (fingers crossed dat het geen dodelijk giftige is) en moeten we – en dit spant toch echt wel de kroon – ook opletten voor gevaarlijke blaadjes! Jawel, blaadjes, als in “blaadjes van een boom”. In Australië loert het gevaar echt overal om de hoek. Er is hier een boomsoort waarbij de prikkende blaadjes neurologische problemen kunnen geven die pas na enkele maanden terug verdwijnen. Om een lang verhaal kort te maken; de beloning was fenomenaal mooi. Het water donderde spectaculair naar beneden. De Nandroya Falls zijn omgeven door een natuurlijk amfitheater wat geheel nog mooier maakt.
Over de Josephine Falls vertelde Damien ons dat je via een natuurlijke glijbaan de watervallen kan afglijden, maar na één blik op de woeste watervallen en rivier zien we af van dat plan. Het water kolkt vandaag en er gewoon naar kijken vinden wij al stoer genoeg …