Een stad als Luang Prabang dien je in stijl te verlaten, dus nemen we de slow boat naar Huay Xai, een feeërieke reis op de Mekong die twee volledige dagen zal duren. De Lonely Planet gids raadt ons aan het motto “eerst zien, dan geloven” ten gronde toe te passen met verhalen over propvolle cargoschepen. We rekenen op de goedheid van de mens (of zijn gewoon naïef) en reserveren zonder checken een ticket in één van de travel agencies.
De volgende dag balanceren we elk met een grote en een kleine rugzak op een smal plankje dat het vasteland met de mooie, kleurrijke houten boot verbindt. We zoeken ons een plaatsje uit in de smalle, maar lange boot. De meeste reizigers doen dit traject in de andere richting, en erg veel locals zijn er vandaag ook niet: massa’s plaats dus. We ploffen ons neer op één van de autozetels, een contrast met de authentieke houten boot, maar comfortabeler dan een al even authentieke houten plank.
Het landschap glijdt langzaam voorbij: heuvels, zandstrandjes, rotsen, en af en toe een klein dorpje met enkele mensen die naast, in en van de Mekong leven. Deze levensader zorgt voor drinkwater, dient als snelweg, is een openbare badplaats en de vissen zijn een belangrijk onderdeel van het Laotiaanse dieet. De mensen op de oever staren ons wat beschaamd aan, zwaaien is niet gebruikelijk – slechts enkele enthousiaste kindjes doen er aan mee.
Rond zonsondergang meren we aan in Pakbeng, een klein dorpje dat als tussenstationnetje dient voor de boottrip. Het leeft dan ook van de (enkele) toeristen en doorgaand verkeer. We ontmoeten er tijdens het avondeten (heerlijke Tom Yum soep en vegetarische curry) twee Belgen en een Australische, Lisa. Het is super om Australische herinneringen boven te halen en Lisa weet ons wat meer te vertellen over de cultuur van de Aboriginals. De avond sluiten we af, begeleid door het getsjirp van duizenden krekels, onder een volle maan die de Mekong verlicht. Het was zo romantisch als het klinkt.
De volgende dag zit er nog minder volk op de boot dan gisteren, maar dat wordt dan weer gecompenseerd door gigantische zakken vol kleren, die ergens onderweg met man en macht gedropt worden in een klein dorpje. Lisa’s trip door Laos eindigt in Huay Xai en ze geeft ons tijdens de trip dan ook tips voor het vervolg van ons Laos-avontuur. (“Gaan we naar party en drugsstad Vang Vieng?”)
Haar laatste avond in Laos vieren we met een diner in restaurant ‘Riverview’, een mooi terras aan de oever van de Mekong. Aan de overkant, in Thailand, geven enkele overtuigde karaokezangers het beste van zichzelf, en wij mogen gratis meegenieten. Om 22u15 gaan we terug naar het guesthouse, waar ze ons al staan op te wachten zodat ze kunnen sluiten … Een echte party stad is het niet, maar wie maalt er om; morgen vertrekken we hier voor een driedaags apenavontuur …

Slow boat Louang Prabang – Huay Xai op Vimeo.com